Nieuws | ESQ Advocaten

Ook werknemers die wegens ziekte niet in staat zijn om te werken, hebben recht op vakantie. Het Europees Hof van Justitie in Luxemburg heeft dit vandaag besloten. Het aantal gewerkte dagen is niet bepalend voor het recht op het minimum van vier weken betaalde vakantie.

De uitspraak is gedaan in een zaak waarbij een Franse werkneemster, na een perdiode van ziekte van bijna 14 maanden ingevolge een ongeval op weg naar haar werk, vakantie eist van haar werkgever. De werkgever was het niet eens met de eis en verwees naar Europese wetgeving, waaruit blijkt dat een werknemer ten minste 10 dagen per jaar moet hebben gewerkt om een recht op verlof te verwerven. Het Europees Hof stapt aldus af van deze wetgeving.

Ieder jaar weer is er behoefte aan wetswijzigingen. De ene keer omdat een wet in de praktijk onmogelijk blijkt, een andere keer omdat bepaalde problematiek anders en beter kan worden aangepakt. Ook dit jaar is dit weer aan de hand en zijn er talloze wijzigingen doorgevoerd. Zo ook op het gebied van het personen- en familierecht. De Tweede Kamer heeft lang gekeken of er misschien aansluiting zou moeten worden gezocht bij het systeem dat de meeste andere Europese landen volgen, maar toch is besloten om vast te houden aan het principe dat bij een huwelijk een gemeenschap van goederen ontstaat. Uiteindelijk is er voor gekozen om het bestaande systeem te handhaven, maar wel een aantal bijzondere wijzigingen door te voeren. Een kort overzicht van de drie belangrijkste en meest ingrijpende wijzigingen.

Het eerste en meest opvallend is de aanpassing van de regels rond de gemeenschap van goederen. Tot voorkort was de regel dat de gemeenschap van goederen eindigde aan het einde van de echtscheiding: dus nadat deze was ingeschreven bij de gemeente. Hier is nu verandering in gekomen: Zodra de echtscheidingsprocedure wordt gestart, dit gebeurd door middel van het indienen van een verzoekschrift bij de rechtbank, geldt als deze datum als einde van de gemeenschap. Alles wat partijen na deze datum nog ontvangen of aan schuld maken, komt voor rekening van die desbetreffende partij.

Een tweede wijziging heeft betrekking op de huwelijken die zijn gesloten op basis van huwelijkse voorwaarden. Gedurende het huwelijk vinden er allerlei ontwikkelingen plaats waar vooraf, ten tijde van het opstellen van de huwelijkse voorwaarden, geen rekening mee is gehouden. Een wijzing van de huwelijksvoorwaarden biedt dan een oplossing. Deze wijziging vereiste een gang naar de rechter. Vanaf 1 januari kan een dergelijke wijziging in het geheel door een notaris worden afgehandeld.

Ten derde is er een algemene inlichtingenplicht ingesteld. Echtgenoten dienen elkaar dus informatie te verschaffen over onder andere de stand zaken betreffende hun goederen en schulden.